'محمد حسین فرجو' روز یكشنبه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی ایرنا افزود: میزان واردات اسباب بازی با این روند كاهش به حدود دو میلیون و 300 هزار دلار در هر ماه رسیده و در مجموع در سه ماهه اول امسال حدود هفت میلیون دلار بوده است.

وی افزود: سال گذشته به صورت میانگین حدود چهار میلیون دلار در هر ماه واردات اسباب بازی به كشور داشته ایم كه امسال این روند به دلیل نوسان نرخ ارز كاهش چشمگیری داشته است.

دبیر شورای نظارت بر اسباب بازی كانون پرورش فكری ادامه داد: این مساله باعث شده گروهی از واردكنندگان اسباب بازی تامل و حسابگری داشته باشند تا در نوسانات نرخ ارز با مشكل مواجه نشوند.

فرجو با بیان اینكه شاید بتوان یكی دیگر از دلایل كاهش واردات اسباب بازی به كشور را ضوابط و مقررات موجود دانست، خاطرنشان كرد: بیشترین واردات اسباب بازی در دو گروه انواع عروسك های پلاستیكی، پارچه ای و سرامیكی و انواع وسایل نقلیه باطری دار، عقب كش و كنترلی بوده است.

وی توضیح داد: سال گذشته 12 درصد واردات اسباب بازی در كشور مربوط به وسایل سرگرمی، خلاقانه و كمك آموزشی بوده است حال آنكه در دهه گذشته این میزان تنها یك درصد بود كه با فرهنگسازی، خانواده ها و مربیان پی به اهمیت این نوع وسایل بازی در رشد فكری كودكان ونوجوانان خود برده اند.

فراهنگ 1883**1588

مصطفی معین نامزد اصلاح طلبان در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری با حکم حکومتی آیت الله خامنه ای توانست وارد رقابت های انتخاباتی شود

دادگاه انقلاب در ایران مصطفی معین، نامزد اصلاح طلبان در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری این کشور را به جزای نقدی ۲۰ میلیون تومانی بدل از یک سال حبس محکوم کرده است.

محمود علیزاده طباطبایی، وکیل مدافع آقای معین به ایسنا، خبرگزاری دانشجویان ایران گفته است که اتهام موکلش "فعالیت تبلیغی علیه نظام" است اما او این اتهام را قبول نکرده است.

به گفته وکیل مدافع آقای معین این اتهام در ارتباط با مطلبی است که او سال ۱۳۸۸ روی وبلاگ خود نوشته بود.

بر اساس گفته وکیل مصطفی معین، دادگاه بدوی مجازات یک سال حبس او را به ۲۰ میلیون تومان جزای نقدی بدل کرده است.

مطابق قوانین قضایی در ایران محکومان دادگاه های بدوی ۲۰ روز فرصت دارند که به حکم صادر شده اعتراض کنند.

آقای معین وزیر علوم کابینه محمد خاتمی بود و در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، کاندیدای احزاب و گروه های اصلاح‌طلب از جمله حزب مشارکت، فراگیرترین تشکیل سیاسی اصلاح طلبان بود.

صلاحیت او ابتدا از سوی شورای نگهبان رد شد اما سپس با حکم حکومتی آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی توانست وارد رقابت های ریاست جمهوری شود.

اصلاح طلبان در تابستان سال ۱۳۷۹در زمان خروج لایحه اصلاح قانون مطبوعات از دستور کار مجلس ششم که با حکم حکومتی آیت الله خامنه ای انجام شد، از این شیوه عمل رهبر ایران انتقاد کرده بودند.

آقای معین هرچند سرانجام وارد رقابت های انتخاباتی شد اما در مرحله اول انتخابات ریاست جمهوری که برای اولین بار در تاریخ ایران دو مرحله ای شده بود، شکست خورد.

محمود احمدی نژاد در رقابت با اکبر هاشمی رفسنجانی، در مرحله دوم برنده نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری شد.

جلسه مجمع تشخیص مصلحت، صفحه اول شرق

روزنامه های امروز صبح تهران از حضور تیم اقتصادی دولت و رییس جمهور در مجمع تشخیص مصلحت و بررسی تحریم ها و مشکلات بازار در آن جا استقبال کرده و نشانه همدلی بخش های مختلف کشور برای مقابله با تحریم نفتی کشور دانسته اند. ابراز شادمانی از پیروزی اسلامگرایان در لیبی، و هشدار درباره شادمانی زودهنگام از انتخابات محمد مرسی و اخوان المسلمین در مصر از دیگر بخش های این روزنامه هاست.

ادامه گزارش ها درباره بالاگرفتن نارضایتی مردم از گرانی و تکرار تبلیغات درباره بی اثر بودن تحریم ها همچنان ادامه دارد در حالی که با تعطیل چند ستون طنز و طراوت، عملا شادی و طراوت از این روزنامه ها رخ بر بسته است.

تصمیمی دیر، اما درست، برای مقابله با تحریم ها

حسن سبحانی در مقاله ای در نوشته مواجهه مسوولان اقتصادی کشور با واقعیات اقتصادی معطوف به «افزایش قیمت حامل‌های انرژی» که به «هدفمند کردن یارانه‌ها» مشهور شد و اعلام توقف افزایش قیمت حامل‌های انرژی هر چند بسیار دیرهنگام و از سر ناچاری و ناگزیری اتخاذ شده باشد اما از منظر تصمیم‌گیری اقتصادی مواجهه‌ای درست است. اصولا کار «علم» نیز همین است. در فعالیت‌های علمی محقق به دنبال ادراکی است که با واقعیات منطبق باشد تا بتواند از طریق دخل و تصرف در واقعیات بایستد و آنها را به سمت و سویی هدایت کند که منافع جامعه در آن جست‌وجو می‌شود.

به نوشته این مقاله آنچه از اثر این تصمیم گیری ها بر اقتصاد ایران وارد آمد از منظر کارشناسی فعلا قابل احصا نیست اما آنچه بدیهی است این واقعیت است که ضعف ادراک پدیده‌های اقتصادی در بدنه کارشناسی مدیریت اقتصادی کشور یا گوش ندادن به دیدگاه‌های کارشناسانه موجب فراهم آمدن پدیده‌های‌ مبهم برای سرمایه‌گذاری را در کشور شد. و در این موقعیت، سرمایه‌گذاری تحت‌الشعاع فعالیت‌های زودبازده و مطمئن‌تری همچون فلزات قیمتی و پول خارجی قرار گرفت و تولید دچار گرفتاری شد و به واسطه افزایش قیمت حامل‌های انرژی، یک مرتبه دیگر با مشکلات عدیده‌ برخورد کرد.

به نوشته مقاله شرق امروز به وضوح و به صراحت دور باطلی درست کرده‌اند که از افزایش قیمت‌ها شروع شده و به افزایش‌های بیشتری در قیمت به دلیل کاهش عرضه در مزارع و کارخانجات و مشکلات ناشی از تحریم مختومه می‌شود. در چنین شرایطی قبول ناصواب بودن افزایش قیمت‌ حامل‌های انرژی، می‌تواند مفید باشد.

بعد از بستن تنگه هرمز چه؟

عکس و تیتر صفحه اول ابتکار

علی محقق در سرمقاله با اشاره به طرح دوفوریتی بستن تنگه هرمز که با ۱۰۰ امضاء از نمایندگان مجلس تدوین شده نوشته بر اساس این طرح یک ماده‌ای و یک جمله‌ای! در صورت تصویب مجلس، دولت موظف می‌شود تا بر اساس حق حاکمیت خود، از عبور نفتکش‌هایی که نفت خود را به مقصد کشورهای طراح تحریم نفتی علیه ایران حمل می‌کنند، جلوگیری کند.

نویسنده با تذکر این که میان مصوبه مجلس و هشدار مقام‌های سیاسی و نظامی کشور زمین تا آسمان تفاوت هست پرسیده آیا نمایندگان در طرح خود، ابعاد و احتمالات مختلف ماجرا را پیش‌بینی کرده‌اند؟ آیا به همان سادگی که برای بستن تنگه هرمز طرح تدوین کرده‌اند، برای روزهای پس از بستن تنگه و احتمال بروز شرایط جنگی هم طرح و نقشه مشخص و از پیش تدوین شده‌ای آماده کرده‌اند؟ از طرح یک ماده‌ای ارائه شده که چنین بر نمی‌آید و در لابلای اظهارات طراحان و امضاکنندگان هم چنین نشانه‌هایی به چشم نمی‌خورد.

ابتکار در نهایت با اشاره به «هشدار به لندن برای قطع یا کاهش روابط» که سال پیش هر از گاهی روی میز می‌گذاشتند و در زمستان یکجا خرج شد و روابط دو کشور تا آستانه قطع کامل پیش رفت نوشته حالا این سوال مطرح می‌شود که آیا نمایندگان مجلس – به‌رغم اختیارات قانونی خود- بهتر نیست تصمیم‌گیری برای بستن یا نبستن تنگه هرمز را مانند همه سه دهه گذشته روی میز نگهدارند و به جای آن، با تصویب قوانین تسهیل‌کننده شرایط را برای دور زدن بیشتر تحریم‌ها و یا گشایش در اختلافات هسته‌ای فراهم نمایند.

اسلامگرا و واقع بین و آرام یا جنگ داخلی

در حالی که عکس و گزارش هائی از انتخابات لیبی در صفحات اول روزنامه های امروز صبح به عنوان نشانه پیشرفت اسلامگرایان در آن بخش بزرگ از آفریقا منعکس شده برخی از روزنامه ها از وقوع جنگ در آن کشور ابراز نگرانی کرده اند.

جعفر قنادباشی ، کارشناس مسائل آفریقا در مقاله ای در نوشته تصاویر پخش شده از رسانه ها از انتخابات لیبی حکایت از آن دارد که به رغم آنکه شهروندان لیبی از تجربه شرکت در انتخابات بی بهره بودند ، اما مانند کسانی که مدتها با انتخابات سرو کار دارند، رفتار کردند و به تعبیری به گونه ای نهادینه شده در انتخابات شرکت کردند. جو آرام حاکم بر اغلب شهرهای لیبی و همچنین در برخی شهرهای شرقی که گفته می شد، آشوب زده هستند نیز شگفتی تحلیلگران را در پی داشت.

به نوشته این مقاله باید گفت که کشوری مانند لیبی بنا بر ترکیب جمعیتی‌اش، در برخی حوزه ها دچار مشکلاتی بود کما اینکه در دو شهر اجدابیا و بریقه هم انتخابات بنا به دلایل امنیتی به تعویق افتاد و همچنین در برخی شهرهای حوزه جنوبی ما شاهد درگیری هایی میان طرفدران قذافی و ساکنان این مناطق بودیم اما در یک شمایل کلی می توان گفت که فضای انتخاباتی در لیبی متفاوت با تحلیل های قبل از انتخابات بود.

در انتهای این مقاله یادآوری شده که در میان جریانات حاکم بر روند انتخابات لیبی برخی از گروه های سلفی سخنانی از بخت بلند خود به میان آوردند حال آنکه تصاویر و شمایل افراد شرکت کننده حاکی از آن است که افراد شرکت‌کننده بر یک اسلام واقع گرا و به‌دور از جریانات افراطی تاکید داشتند.

اما روزنامه جوان با چاپ عکسی از انتخابات لیبی در صفحه اول خود خبر از "آتش جنگ داخلی در صندوق های رای لیبی" داده است.

تیتر و عکس صفحه اول روزنامه جوان

تأمل در دعوت از محمد مرسی

صادق زیباکلام در مقاله ای در نوشته اصرار ایران مبنی بر دعوت از «محمد مرسی» رییس‌جمهور جدید اسلامگرای مصر ضمن اینکه قابل فهم است اما در عین حال نیز باید با احتیاط با آن برخورد شود. قاهره تا به اینجا به صورت رسمی و علنی واکنش گرم و پرشوری نسبت به دعوت ایران نشان نداده و اولا ممکن است محمد مرسی به ایران نیاید و قاهره یکی از شخصیت‌های دولت جدید را به ایران بفرستد، ثانیا آمدن وی به ایران خیلی چیزی را اثبات نخواهد کرد.

این استاد دانشگاه با تاکید بر این که رسانه‌ها و شخصیت‌های ایران خیلی توجه به گرایش‌های سیاسی و جهت‌گیری‌های اخوان‌المسلمین ندارند به یادها آورده: جهت‌گیری‌ها و تفکرات اسلامگرایان در مصر بیش از آنکه به جهت‌گیری‌های اصولگرایان در ایران نزدیک باشد، بیشتر به تفکرات و نگاه ملی، مذهبی‌ها و اصلاح‌طلبان نزدیک است، این در عمل به معنای آن است که دولت جدید مصر بنا ندارد تعهدات و توافقات قبلی را یک‌جانبه ملغی کند. این شامل «کمپ دیوید» هم می‌شود.

در ادامه مقاله شرق آمده: اخوانی‌ها رسما اعلام داشته‌اند که در دولتی که تشکیل خواهند داد از سایر جریانات سیاسی از جمله لیبرال‌ها، سکولارها و حتی قبطی‌های ‌مسیحی هم دعوت به همکاری خواهند کرد. اخوانی‌ها همچنین اعلام کرده‌اند که اجرای سریع قوانین شریعت در مصر هنوز در دستور کار نیست و «حجاب» را اجباری نخواهند کرد. شاید بهتر باشد که مسوولان ما به جای اصرار در ایجاد روابط گسترده با اخوانی‌ها قدری تامل به خرج دهند و عجله نکنند.

تحریم نفتی اثر ندارد

در سرمقاله خود بدون اشاره به تحریم نفتی اتحادیه اروپا که تنها دوازده روز از آن می گذرد نوشته واقعیت این است که ایران با ۹ ماه مقاومت، شوک بزرگ را از سر گذرانده و حالا اتفاقا نوبت غرب است که شوک غیرمترقبه را تجربه کند. غرب مطلقا انتظار نداشت اما پس از ۹ ماه به چشم دید که ایران جا نخورد و جا نزد. اما قصه در همین جا ختم نمی شود که به قول معروف آخر شاهنامه خوش است.

نویسنده این مقاله بعد از تکرار استدلال هائی که در این روزها بارها در همین روزنامه نوشته شده تاکید کرده ایالات متحده با این راهبرد جدید ناکام خواهد ماند. تحریم ها در سطح سیاستمداران نیز کاملا معکوس عمل کرد. نه تنها در سطح حاکمیت، اسباب انسجام و همدلی بیشتر شد بلکه حتی نگاه سیاسی تمایزطلب و شبه روشنفکر را نیز با خود و در برابر افکار عمومی دست به گریبان کرد. غرب با آخرین نمونه دشمنی خود و درحالی که در مقابل منطق سازنده و مستدل ایران هیچ حرفی برای گفتن نداشت، خود را در منظر افکار عمومی جهان و ایران برهنه کرد.

سرمقاله کیهان سپس تیغ نقد خود را متوجه نیروهای داخلی کرده و نوشته خوش گمانی به غرب و تلقی این که به واسطه مذاکره و مسالمت با آنان می توان بازی برد- برد داشت و پیشرفت کرد، بارها در میان برخی سیاستمداران ما رسوخ کرد و دولت هایی را به انفعال و رخوت کشاند. عمل غرب ظاهرا حجمی از فعالیت های پرشتاب به چشم می آید اما بیش فعالی برای کسی که در باتلاق افتاده، اصلا خوب نیست و زمان غرق شدن او را شتاب می بخشد. وقتی ایران از چالش خطیر اخیر سربلند و غیرقابل انتظار بیرون بیاید- که آمده- آن وقت اسطوره قدرت غرب در انظار خواهد شکست.

کودکان کار و خیابان

اعتیاد به شبکه های اجتماعی، حسن کریم زاده، شرق

مریم نظری در گزارش داده: در حالی که ۱۲ دستگاه دولتی و غیر دولتی متعهد شده‌اند تا با فعالیت در ستاد ساماندهی کودکان کار و خیابان، این کودکان را یاری کنند اما انتظارها برای آنکه کار کودکان در کشور پایان یابد طولانی شده است. فرقی نمی‌کند کارگری و پادویی در کارگاهی نمور باشد یا دستفروشی در کنار خیابان! این کودکان با روی نامهربان زندگی روبه‌رو شده‌اند و در میان بی‌تفاوتی مردم و ناکارآمدی دستگاه‌های دولتی قد می‌کشند.

گزارشگر این روزنامه برای آگاهی از کم و کیف این آسیب اجتماعی به خانه کودک ناصرخسرو، محل نگهداری حدود ۲۰۰ کودک ایرانی و افغانی رفته که زیر نظر سازمان رفاه و مشارکت‌های شهروندی شهرداری و انجمن حمایت از حقوق کودکان فعالیت می‌کند.

تهران امروز نوشته: ناصر خسرو از آن دست مناطق کارگرنشینی است که پدر و پسر گاری به دست در بازارهای شلوغ منطقه پرسه می زنند و روزی که پدر از صبح تا ظهر با گاری باربری می کند از ظهر تا شب پسر موظف است کار پدررا ادامه دهد. کودکان ایرانی این خانه اغلب متعلق به خانواده‌های مهاجر و کوچ‌نشین از استان‌های غربی و شمالی‌اند که خانواده‌هایشان به دلیل بیکاری به پایتخت پناه آورده‌اند تا شاید با کار بیشتر، کمتر شرمنده خانواده خود باشند.

تیترهای پنهان

در ستون تیترهای پنهان نوشته:

- عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس: مردم گرانی‌ها را مدیریت کنند [منتظر دولت نمونن]

- وزیر خارجه: گم شدن سند باغ قلهک به من مربوط نمی‌شود [من همیشه مدارکمو تو گاوصندوق می‌ذارم]

- یک نماینده: پیگیری استیضاح وزیر کار پس از تعطیلات [ می‌خوایم سر فرصت باشه که بتونیم برای لغو استیضاح هم امضا جمع کنیم]

- جزئیات انتقال پایتخت از زبان معاونت حقوقی رئیس‌جمهوری [اول چند وانت میاریم و پرونده‌ها را می‌بریم، بعدشم چند تا اتوبوس، کارمندها را می‌برن. به همین راحتی]

- زیباکلام: اصلاح‌طلبان از ناطق نوری حمایت کنند [ تصمیم گرفتم روزی یه نامزد به اصلاح‌طلبان معرفی کنم]

کارتون روز

کارتون فیروزه مظفری، اعتماد

به گزارش خبرگزاری فرانسه از موگادیشو ،‌سومالی ،‌ به نقل از همكار این خبرنگار ،‌ جراحت خبرنگار یاد شده شدید است.

عبدالقادر عمر عبدلی گزارشگر شبكه تلویزیونی یونیورسال لندن است كه مردان مسلح وی را جلوی منزل مسكونی اش با شلیك گلوله زخمی كردند.

همكار این گزارشگر گفت:وی گفته است دو مرد را مشاهده كرده كه به طرف او رفته و یكی از آنها اسلحه ای را بسویش نشانه رفته است كه وی تلاش كرده به طرف در منزل فرار كند كه دو گلوله بسویش شلیك شده است كه یكی از گلوله ها به شكم و دیگری به پای چپش اصابت كرده كه موجب شكسته شدن آن شده است.

وی افزود: مهاجمان مسلح پس از تیراندازی متواری شدند و خبرنگار مجروح به بیمارستان منتقل شده كه فعلا در وضعیت پایدار و مناسب قرار دارد.

درسال جاری میلادی ،‌دست كم هرماه یك خبرنگار در سومالی هدف قرارگرفته و كشته شده است .

1682

'عباس ابراهیمی' روز یكشنبه در گفت و گو با خبرنگار علمی ایرنا خاطرنشان كرد كه توسعه و ترویج هوانوردی عمومی تاثیر به سزایی در گسترش و توسعه بازار صنایع هوایی كشور دارد و این امر مهم امسال از سوی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری در قالب اجرای طرح كلان ملی 'راه اندازی مراكز هوانوردی عمومی' و نهادینه كردن آن در صنعت هوایی كشور، مورد توجه و حمایت قرار گرفته است.

وی افزود: فرودگاه های خصوصی در حال حاضر در كشور وجود دارند و تاكنون 6 فرودگاه تكمیل وافتتاح شده اند .

ابراهیمی گفت: بودجه اجرای طرح راه اندازی مراكز هوانوردی عمومی مبلغ 50 میلیارد ریال است كه این بودجه به منظور تامین هواپیماهای مورد نیاز مراكز هوانوردی عمومی در قالب قراردادهای اجاره به شرط تملیك به متقاضیان ایجاد این مراكز واگذار می­شود.

دبیر ستاد توسعه فناوری هوافضا از انعقاد قرارداد هایی به منظور توسعه مراكز هوانوردی عمومی خبر داد و گفت : راه اندازی 'مراكز هوانوردی بیرجند و بجنورد'و توسعه مراكز هوانوردی عمومی ' گلبهار مشهد ' ،' رامسر و زرقان فارس'، ' فرودگاه مراغه'، ' فرودگاه كرمان' و' فرودگاه آزادی' از جمله قراردادهایی هستند كه میان معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و یك شركت خصوصی به منظور اجرای طرح كلان راه اندازی مراكز هوانوردی منعقد شده اند.

علمی**9190**1581

آقای کرزی به نمایندگان کشورهای شرکت کننده در این کنفرانس گفت که دولتش به طور جدی در حال مبارزه با فساد اداری و دولتی است

کنفرانس حامیان افغانستان در شهر توکیو در ژاپن آغاز به کار کرده است. شرکت‌کنندگان در این همایش بین‌المللی درباره راه‌های حمایت از افغانستان پس از خروج نیروهای خارجی از خاک این کشور در سال ۲۰۱۴ میلادی رایزنی خواهند کرد.

انتظار می‌رود در جلسه امروز (یکشنبه، هشتم ژوئیه) در این کنفرانس بر سر پرداخت حمایت‌های مالی از افغانستان در یک دوره چهار ساله تا سقف ۱۶ میلیارد دلار توافق شود.

در حالی که کابل خواستار تعیین حمایت‌های قطعی است، حامیان خواهان تضمین "درست هزینه" شدن کمک‌ها هستند.

نگرانی اصلی از خروج نیروهای تحت فرمان ناتو در افغانستان این است که با خروج آنها شورشیان مسلح دوباره قوت گیرند و ناآرامی‌ها به افغانستان بازگردد.

موضوعی که در سخنان افتتاحیه حامد کرزی، رئیس‌جمهوری افغانستان هم مورد توجه قرار گرفت.

آقای کرزی، در مراسم افتتاحیه کنفرانس توکیو گفت: "در ۱۰ سال گذشته و با کمک جامعه بین‌المللی موفق شده‌ایم که مشکلات و ویرانی‌های ناشی از گذشته را به طرز چشمگیری سامان بدهیم."

او همچنین به نمایندگان کشورهای شرکت‌کننده در این کنفرانس گفت که دولتش به طور جدی در حال مبارزه با فساد اداری و دولتی است.

علی سلیمی، خبرنگار بی‌بی‌سی فارسی که به توکیو رفته است، می‌گوید که دولت افغانستان به حاضران در این نشست سندی ارائه کرده است که توسط یک گروه کاری مشترک دولت افغانستان و دیگر کشورهای حاضر در کنفرانس تهیه شده است و در آن ۲۲ حوزه مختلف از جمله بخش کشاورزی و گسترش دسترسی مردم به خدمات بهداشتی، به عنوان اولویت‌های دولت افغانستان برای هزینه کردن منابع مالی مشخص شده است.

به گفته خبرنگار ما، دولت افغانستان در این سند خواهان دریافت منابع مالی به ارزش سه میلیارد و ۹۰۰ میلیون دلار برای عملی شدن و اجرای طرح‌های مرتبط با آن شده است که جامعه جهانی باید در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ میلادی این منابع را پرداخت کند.

کنفرانس توکیو با حضور مقام‌های عالیرتبه ۷۰ کشور از جمله هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا و بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد در توکیو برگزار می‌شود.

علی‌اکبر صالحی، وزیر امور خارجه ایران هم از جمله سخنرانان در این کنفرانس بود و در سخنرانی خود دوباره تاکید کرد که حضور نیروهای بین‌المللی در افغانستان باعث گسترش تروریسم و تولید مواد مخدر شده است. خبرنگار اعزامی بی‌بی‌سی فارسی به توکیو می‌گوید که وزیر امور خارجه ایران علت اصلی مشکلات افغانستان در ده سال گذشته را حضور نیروهای خارجی در افغانستان دانسته است.

در این کنفرانس ظاهرا بر پاسخگویی دوجانبه دولت افغانستان و کشورهای کمک‌کننده، تاکید خواهد شد.

کشورهای شرکت‌کننده در این کنفرانس، کمک های خود را به مبارزه دولت افغانستان با فساد، تلاش برای حکومتداری خوب و رعایت حقوق بشر مشروط کرده‌اند.

کنفرانس ژاپن درباره نحوه حمایت از کابل بعد از خروج بخش عمده نیروهای ۱۳۰ هزار نفری به رهبری ناتو صحبت و نتیجه‌گیری خواهد کرد.

روز گذشته ژاپن اعلام کرد که در ۶ سال آینده سه میلیارد دلار به افغانستان کمک می‌کند.

یكی از موضوع هایی كه آینده اقتصادی و مالی در ایالات متحده را به عنوان بزرگترین اقتصاد جهان تهدید می كند، بحث بدهی های ملی این كشور است كه میزان آن حتی فراتر از تولید ناخالص داخلی آمریكا شده است. به همین دلیل كارشناسان اقتصادی اعتقاد دارند در صورتی كه فكری برای تعدیل و كاهش این بدهی ها نشود آینده ای سخت برای آمریكا و دلار قابل تصور است كه نتیجه آن فروپاشی پایه های لرزان هژمونی آمریكا خواهد بود.

این یك اصل كاملا آشكار است كه هرگاه مخارج فرد، خانواده، دولت و كشوری از درآمد آن فراتر می رود، چاره ای به جز كسب درآمد برای جبران این كمبود و داشتن بنیه مالی برای ادامه برنامه ها وجود ندارد. در سال های اخیر در آمریكا نیز همین اتفاق افتاده است، یعنی درآمد پایین، دولت را محبور می كند تا تن به دریافت بدهی به منظور پوشش كسری بودجه ناشی از هزینه های هنگفتش بدهد. یكی از استفاده‌های این بدهی به این صورت است كه این بدهی معمولا به شكل سهام جدید در بازار آزاد فروخته شود. فدرال رزرو نیز این بدهی را به وجه نقد تبدیل كرده و آن را به دولت وام می‌دهد یا می فروشد. این دلارها هم برای خرید سهام و هم ایجاد دلارهای بیشتر استفاده می شود. از آنجاكه ضریب تكاثر خلق پول در آمریكا بالاست، باعث بالا رفتن حجم پایه پولی و تحرك بیشتر پولی(به صورت كاذب) می شود. در واقع، تزریق این پول اثراتی چندبرابری بر كل اقتصاد گذاشته و به نوعی زمینه كاذب برای خرج كردن ایجاد می كند.

**نگاهی گذرا به گذشته و حال بدهی ملی آمریكا

-------------------------------------------------------

دولت آمریكا از بدو تاسیس ایالات متحده بدهی داشته است. استقراض دولتی اگر بجا و درست استفاده شود، می‌تواند اقتصاد را از ركود خارج كند. بدهی ملی آمریكا در بدو تاسیس كمك كرد تا این كشور پیوستگی خود را حفظ كند. 'الكساندر هامیلتون' با ترغیب كنگره قبول كرد تا در ازای انتقال پایتخت از فیلادلفیا به واشنگتن، بدهی سرزمین‌های مستعمره را متقبل شود. بدهی ملی آمریكا در سال 1860 پایین‌تر از سال 1791 بود چون در بیشتر آن سال‌ها به دلیل كاهش هزینه‌ها به جای كسر بودجه، مازاد بودجه وجود داشت. نخستین افزایش چشمگیر این بدهی بعد از جنگ‌های داخلی اتفاق افتاد. بدهی‌ها كه در سال 1860 فقط 65 میلیون دلار بود، در سال 1863 به یك میلیارد و پس از جنگ به 2.7 میلیارد دلار رسید، اما، این رقم كه تا پایان قرن در نوسان بود، به هنگام شركت آمریكا در جنگ جهانی اول به 22 میلیارد بالغ گردید. شركت در جنگ جهانی دوم، رقم آن را از 51 میلیارد دلار سال 1940 به 260میلیارد دلار در پایان جنگ بالا برد.

رشد بدهی دولت آمریكا تا سال های دهه 1980 نزدیك به نرخ تورم باقی ماند و سپس بار دیگر شروع به افزایش كرد و بین سال های 1980 تا 1990 بیش از سه برابر شد. در پایان سال 2005 بدهی دولتی به 7.9 تریلیون دلار رسید كه حدود 8 برابر بدهی سال 1980 شده بود. بدهی ملی آمریكا در دوران ریاست جمهوری 'رونالد ریگان' در سال های دهه 1980 به سطح یك هزار میلیارد(یك تریلیون) دلار رسید.

بدهی های فدرال دولت آمریكا از ابتدای قرن 20 آغاز شد كه كمتر از 10 درصد تولید داخلی آمریكا را تشكیل می داد و در خلال جنگ جهانی اول تا 30 درصد بالا رفت، اما بعد از آن تا سال 1929 (سال ركود بزرگ) به 16 درصد تولید ملی آمریكا كاهش یافت و بعد از بحران به حدود 40 درصد رسید.

در خلال جنگ جهانی دوم نیز میزان بدهی آمریكا به بیش از 120 درصد تولید این كشور رسید، اما بازهم تا سال 1974 كم شد. تا سال 2000 این میزان فراز و نشیب داشت تا اینكه در سال 2001 تا 56 درصد تولید ملی كاهش یافت. در سال 2008 این نرخ به 70 درصد و در سال 2011 به 102 درصد تولید ملی آمریكا رسید. اكنون بدهی ملی آمریكا كه از مرز 15 تریلیون دلار گذشته است. گفته می شود در سال 2015 میلادی از 23 تریلیون دلار نیز عبور می كند. هر روز حدود 4 میلیارد دلار بر میزان بدهی های عمومی آمریكا افزوده می شود. روند به صورتی بوده است كه حجم این بدهی ها در سال 2012 به نقطه بسیار بحرانی رسید. به این معنی كه حجم این بدهی ها به بیشتر از كل درآمد ناخالص ملی شد.

به نوشته آسوشیتدپرس كارشناسان تاكید كردند رسیدن به چنین نقطه‌ایی به معنای آن است كه آمریكا در سال 2012 هرچه درآمد ملی داشته باید صرف بدهی‌های خود كند. آنها این بدهی را مانند سرطان می دانند كه آمریكا را از درون متلاشی می كند.

**بزرگترین طلبكاران آمریكا

-----------------------------

اكنون میزان بدهی‌های آمریكا به بیش از 15 هزار میلیارد(15 تریلیون) دلار افزایش یافته كه بیش از 55 درصد آنها به كشورهای خارجی بود و حدود 45 درصد آن نیز در اختیار بخش ها و نهادها و وزارتخانه‌های داخلی ایالات متحده است.

شبكه خبری سی.ان.بی.سی، طلبكاران اصلی دولت ایالات متحده را اینگونه برمی شمرد( البته اعداد به صورت دقیق نیامده و به صورت تقریب بیان شده است):

فدرال ریزرو و طلبكاران وابسته به دولت بیش از 6300 میلیارد دلار، چین 1130 میلیارد دلار، سرمایه گذاران و بخش های خصوصی 1100 میلیارد دلار، ژاپن 1030 میلیارد دلار، صندوق‌های حقوقی و بازنشستگی 840 میلیارد دلار، صندوق های دوجانبه ‌650 میلیارد دلار، حكومت های ایالات 480 میلیارد دلار، بریتانیا 420 میلیارد دلار، شركت های‌ امانی 280 میلیارد دلار، شركت های بیمه 250 میلیارد دلار، صادركنندگان نفت 230 میلیارد دلار، برزیل 206 میلیارد دلار، مراكز بانكی حوزه كاراییب 180 میلیارد دلار، تایوان 140 میلیارد دلار، سوییس110 میلیارد دلار. روسیه، هنگ كنگ و كانادا از دیگر طلبكاران آمریكا البته در مقیاسی پایین‌تر هستند.

**تفسیرهایی متفاوت از میزان بدهی‌ها

--------------------------------------------

در مورد میزان واقعی این بدهی ها كارشناسان تحلیل های متفاوتی ارائه می كنند. وبسایت usgovernmentspending در مورد بدهی های دولتی آمریكا می نویسد: میزان بدهی‌های دولت آمریكا در سال‌های ریاست جمهوری اوباما به شرح زیر بوده‌است؛ سال 2008 '10 تریلیون دلار'، سال 2009 '11.9 تریلیون دلار'، سال 2010 '13.5 تریلیون دلار'، سال 2011'14.8 تریلیون دلار'، سال 2012 '16.4 تریلیون دلار' و در سال 2013 به '17.5 میلیارد دلار' خواهد رسید.

وبسایت روزنامه یو اس ای تودی(usatoday) نیز در مورد رسیدن سطح بدهی ها به وضعیت وخیم نوشت، بدهی ها با بزرگ شدن به اندازه اقتصاد آمریكا به نقطه اوج آن رسیده است زیرا برآورد شده است كه ارزش كالا و خدماتی كه اقتصاد این كشور تولید می كند حدود 15.17 تریلیون دلار باشد كه حتی كمتر از بدهی های فعلی دولت آمریكاست. نكته مهم این است كه سرعت افزایش بدهی ها بیشتر از رشد اقتصادی شده است و به 6 درصد رسیده است.

البته برخی كارشناسان همچون 'ویلیام گیل' از موسسه بروكینگز اعتقاد دارد كه حدود 4.7 تریلیون دلار از این بدهی‌ها در دست دولت آمریكاست و میزان بدهی‌های واقعی دولت حدود 10.5 تریلیون دلار است كه حدود 70 درصد اقتصاد آمریكا برآورد می شود.

**بدهی هر آمریكایی: حدود 50 هزار دلار

---------------------------------------------

بدهی های ملی آمریكا اكنون به حدی بالاست كه هر یك از 313 میلیون شهروند آمریكایی، بزرگ یا كوچك بیش از 50 هزار دلار بدهی دارد. هر مالیات دهنده آمریكایی نیز حدود 139 هزار دلار از این بدهی ها را برگردن دارد و اگر این روند ادامه یابد و تغییری ایجاد نشود، در سال 2020 برای بهره بدهی این بدهی ها آمریكا باید سالی 2 تریلیون دلار پرداخت كند.

شورای روابط خارجی آمریكا نیز پیش بینی كرده است كه ناتوانی دولت آمریكا از پرداخت دیون در آینده نه چندان دور دردسر ساز خواهد شد و بدون آماده كردن رویه های قانونی جدید و مناسب، به تدریج میزان بدهی ها از تولید داخلی آمریكا بالاتر می‌رود و در نتیجه درصد بهره درخواستی كشورها و نهادهای طلبكار را بیشتر می كند. به همین دلیل دولت باید در كنار داروهایی كه برای علاج كوتاه مدت ركود اقتصادی در پیش می گیرد روش های بلندمدت را نیز برای فائق آمدن بر این بحران در پیش بگیرد.

به نظر مهمترین اندیشكده آمریكایی، سه عامل در شكل گیری بدهی ها نقش داشته اند. شرایط اقتصادی، سیاست های عمومی و تغییرات جمعیتی از جمله این علل هستند كه باعث افزایش سالانه كسر بودجه و پرداخت هایی بیشتر از درآمد دولت شده اند این موضوع از بعد از جنگ جهانی دوم كه آمریكا به عنوان قدرت برتر ظهور كرد تشدید شد و به بدهی‌ها نیز شكلی مدرن بخشید.

**اثرات مخرب بدهی فزاینده بر اقتصاد

------------------------------------------

وبسایت 'یو اس اكانومی' useconomy می نویسد: بیش از دو سوم بدهی های دولت آمریكا متعلق به بدهی های عمومی است و به نوعی پرداخت آن بر دوش مردم آمریكاست و بقیه بدهی های دولت آمریكاست به مباحث امنیت اجتماعی مربوط می شود. آمریكا از این جهت یكه تاز جهان است. جالب اینجاست كه میزان سودی كه آمریكا باید به طلبكاران خود پرداخت كند بیشتر از تولید بسیاری از كشورهای جهان است.

آمریكا در سال 2011 كه اوج بحران بدهی بود 454 میلیارد دلار بابت بهره این بدهی ها به طلبكارانش پرداخت كرد. ضمن اینكه گرچه دولت آمریكا پیش‌بینی كرده است میزان سود پرداختی به تدریج كم خواهد شد، اما در نهایت این سود پرداخت شده یكی از شش هزینه بزرگ آمریكا در بودجه این كشور پیش بینی شده است.

انباشت این بدهی‌ها ناشی از كسر بودجه دولت آمریكاست كه از زمان ریاست جمهوری رونالد ریگان به علت كاهش مالیات‌ها و افزایش هزینه‌ها به ویژه در بخش‌های نظامی شدت گرفت. همچنین یكی از دلایل دیگر آن كاهش درآمدهای دولت به علت ركود و به علاوه كاهش مالیات‌هاست. گرچه در كوتاه مدت اقتصاد از جبران كسر بودجه به این صورت سود می برد، اما طلبكاران نیز خواستار بهره‌های خود هستند كه این موضوع باعث وخیم تر شدن شرایط بدهی ها برای دولت می شود.

یكی دیگر از اثرات این بدهی‌ها در حوزه خارجی آن است. حجم وسیعی از این بدهی‌ها در دست دو اقتصاد قوی ژاپن و چین قرار دارد. هر ساله با ادامه این روند این دو كشور بر میزان طلب خود از آمریكا اضافه می كنند و ضمن بالابردن ارزش خزانه خود با پایین نگه داشتن بهره باعث می شوند كه ارزش پول ملی آن‌ها پایین تر از دلار باقی بماند و در نتیجه صادرات آن سودآور باشد.

نتیجه افزایش این بدهی این خواهد شد كه تا 20 سال آینده موسسات آمریكایی اعتبار لازم برای پرداخت هزینه‌های خود را نخواهند داشت. ضمن اینكه با بالا رفتن مالیات ها و ضع بدتر خواهد شد. از طرف دیگر طلبكاران خارجی نیز با سرمایه گذاری بیشتر خود باعث خواهند شد كه نرخ بهره بالاتر و سرعت رشد اقتصادی كم شود در نتیجه فشار بر دلار افزایش و ارزش آن كاهش می یابد. در این هنگام است كه این طلبكاران خواستار بازپرداخت بدهی های خود خواهند شد و در نتیجه از تقاضا برای دلار بیشتر كاسته می شود.

**تمام شدن دوران بی خیالی و یا كتمان

---------------------------------------------

هنگانی كه در سال 2011 رتبه مالی آمریكا كاهش یافت این كشور اولین سقوط اعتبارات خود را تجربه كرد و مقامات را با این توصیه كارشناسان روبرو ساخت كه در میان مدت سر و سامانی به بدهی‌ها خود بدهند.

در این چارچوب كارشناسان اعلام كردند كه 14 هزار میلیارد دلار بدهی اوج قله كوه یخ بدهی‌های آمریكا خواهد بود و نباید از این بالاتر برود. زیرا اگر هزینه دولت بالاتر برود شكاف عظیم و چند صد میلیارد دلاری پیش خواهد آمد. افزایش هزینه های خدماتی و رفاهی در حوزه های بهداشت و تامین اجتماعی هم این وضع را بدتر می كند.

البته به نوشته 'رادیوی ملی عمومی' (npr)، موضوع های فوق كه به وسیله 'لورنس كوتیلكوف' مشاور اقتصادی رونالد ریگان رییس جمهور پیشین آمریكا و استاد دانشگاه در بوستون اعلام شده به اطلاع سیاستمداران آمریكایی رسیده است، اما این سیاستمدارن آن را به شكلی حساب شده و تلطیف شده ارایه می كنند كه بخش های اصلی آن آشكار نشود.

با این وجود این كارشناس اقتصادی می گوید: ما اقدام های بسیار اندك را زمانی انجام می دهیم كه دیر شده است. ما بیش از حد به اثرات كوتاه مدت توجه كرده‌ایم و اعتقاد داریم در آینده فكری به حال آن می شود، اما موضوع این است كه نمی توان بحران را كتمان كرد.

وی نیز برای حل بحران بدهی این راه حل را پیشنهاد می‌كند كه مالیات‌ها افزایش یابد و پرداخت‌های دولت كاهش یابد. به سرعت باید مالیات ها دو سوم افزایش یابد و حدود 40 درصد از پرداخت های دولت كم شود.

**به اوج رسیدن بدهی ها با سیاست های نظامی بوش

--------------------------------------------------------------

شورای روابط خارجی آمریكا اوج گیری كسر بودجه و در نتیجه رشد بدهی‌ها در سال‌های آغازین قرن 21 را ناشی از سیاست‌های جورج بوش در كاهش مالیات‌ها و هزینه بالای دو جنگ عراق و افغانستان در سال‌های بعد از 11 سپتامبر 2001 می داند كه به نوعی باعث ركود اقتصادی و سراشیبی سقوط شد. در نهایت این روند باعث دو برابر شدن نسبت بدهی‌ها به تولید ملی بین سال های 2007 تا 2011 شد.

بسیاری از كارشناسان اقتصادی بر این عقیده هستند كه تنها راه برای كاهش كسر بودجه افزایش مالیات‌ها و كاستن از هزینه‌هاست. در سال 2010 دو حزب دموكرات و جمهوری خواه طرحی را پیشنهاد دادند كه براساس آن راهی برای كاستن 4 تریلیون دلاری از بدهی های آمریكا بر اساس همان دو پیشنهاد فوق ارائه كردند، اما پیشنهاداتی برای بلندمدت ارایه شده است تا برای سال های 2010 تا 2020 و سال‌های بعد از آن به تدریج با تعدیل هزینه‌ها و پرداخت‌های دولتی، كم كردن از هزینه‌های نظامی و اصلاح ساختار مالیاتی، ایالات متحده به سمت افزایش درآمدها رفته و از میزان بدهی به تدریج تا دهه های بعد كاسته شود.

'فرانسیس وارناك' كارشناس ارشد اقتصادی این شورا یكی از دلایل بحرانی نشدن اوضاع برای آمریكا را تشدید بحران در اروپا می داند و اعتقاد دارد این موقعیت می تواند به نوعی شانس آمریكا باشد كه طی آن كه سیاستگذاران آمریكایی باید از آن استفاده كرده و با بهره گیری از آن سیاست خارجی پویاتر ایالات متحده را تداوم بخشند.

وبسایت اندیشكده 'هریتیج' در مورد بحران بدهی ها در آمریكا اینگونه نوشت كه اكنون میزان بدهی های آمریكا به بیش از 15 تریلیون دلار و به اندازه اقتصاد این كشور رسیده است، اما گرچه این چالشی مهم است مساله بزرگتر افزایش این بدهی هاست.

'آلیسون فراسر' كارشناس این موسسه میزان بدهی ها را نزدیك مرز فاجعه و بحران دانست و تاكید كرد كه مردم باید درك كنند آمریكا راهی به جز كاستن از هزینه‌هایش ندارد تا این كشور در مسیر درست قرار بگیرد و آرزوهای مردم آمریكا نجات یابد.

پژوهش**9130**9123

سرپرست تیم جوانان ایران اعزامی به مسابقات قهرمانی جهان در اسپانیا ضمن اعلام این خبر به ایرنا گفت: در این مسابقات ایران 4 نماینده در رشته های پرش ارتفاع،پرتاب دیسك و دو های 100 و 400 خواهد داشت.

ابراهیم نوح نژاد با بیان این مطلب كه در دو 100متر حسن تفتیان درپرتاب دیسك بهنام شیری و در پرش ارتفاع محمد رضا وظیفه دوست نمایندگان ایران در این رقابت ها هستند، افزود: نماینده ما در دو 400 متر 'آلكس روحانی' است كه به طور مستقیم از آمریكا به اسپانیا خواهد آمد.

وی درخصوص این بازیكن تصریح كرد:'روحانی' پدرش ایرانی و مادرش آمریكایی است اما برای تیم دو و میدانی ایران می دود.

رقابت های دو و میدانی قهرمانی جوانان جهان 20 تیر در بارسلونای اسپانیا آغاز و 6 روز به طول می انجامد.

ورزشی.9144**1590

به گزارش ایرنا، علیرضا شهیدی پور، سجاد عبدی، محمد بحیرایی، سعید چهاب دار، فرشید شاكری، میثم جعفری، سید محمدسعید میرمهدی، علی پیروزخواه، امیرحسین خانی، محسن جلیلی، منصور پاكزاد، علیرضا هرمزی، امیرحسین برایی، آرامه آقازاریان، امیر دهداری، محمدحسین محمدی، علیرضا سلطانی، نیما خوشبخت، اردلان اسكندری، مهدی دایی تقی، سهیل خادم پیر و امیر لطفی پور بازیكنانی هستند كه به این اردو فرا خوانده شده اند.

'رومان پلاچیك' از جمهوری اسلواكی به عنوان سرمربی، هدایت تیم ملی واترپلو ایران را برعهده دارد و 'كامبیز رخشانی مهر' به عنوان مربی، وی را كمك می كند.

تیم ملی واترپلو كشورمان، خود را برای شركت در مسابقه های واترپلو قهرمانی آسیا كه آبان ماه امسال در امارات عربی متحده برگزار خواهد شد، آماده می كند.

این دومین اردوی متمركز ملی پوشان واترپلو ایران پیش از آغاز این مسابقه ها است.

ورزشی. ** 9144 ** 1589

**تجربه عراق

اشكال دخالت خارجی برای تغییر حكومت ها این است كه دخالت كنندگان، نقش گروه های مین یاب را بازی می كنند؛ یعنی هرگز نمی توانند تضمین كنند كه نتیجه كارشان چه خواهد شد. حدود یك دهه پیش، زمانی كه واشنگتن خود را برای سرنگونی حكومت صدام حسین آماده می كرد، فرمول ساده ای را برای فردای عراق در سر داشت. تصور كاخ سفید این بود كه ابتدا انجمنی از مخالفان صدام حسین، از گروه های سرشناس، تا گروه های 'خلق الساعه' مانند الوفاق الوطنی به رهبری ایاد علاوی و جنبش سلطنت مشروطه عراق (!) به رهبری بازماندگان خاندان هاشمی را تشكیل می دهد. سپس با نیروی نظامی عراق را اشغال می كند و بعد، همین گروه ها، قانون اساسی جدید عراق را مطابق میل آمریكا تنظیم خواهند كرد.

اما پس از اشغال عراق، صفحه سیاسی جدید در این كشور، به گونه ای دیگر ورق خورد. طرح 'پل برمر'، حاكم غیرنظامی آمریكا در عراق، برای انتصاب گروهی به منظور نوشتن قانون اساسی جدید، با مخالفت افراد ذینفوذ مواجه شد.

مخالفان خواستار این بودند كه قانون اساسی عراق، تنها توسط كسانی نوشته شود كه از سوی مردم انتخاب شده اند. وضعیتی كه آمریكایی ها روی آن حساب نكرده بودند، نفوذ كلام روحانیان شیعه در میان مردم عراق بود. همین نفوذ كلام سبب شد كه پل برمر در نهایت عقب نشینی كند و اولین پیش بینی آمریكا در عراق با شكست روبرو شود.

پس از آن، بعضی از گروه هایی كه بر خلاف وعده های آمریكا، از خوان قدرت بی بهره مانده بودند، قهر سیاسی كردند و گروه های مسلح تروریستی هم با فعالیت های گسترده خود، تا چند سال، بسیاری از شهرهای عراق را به صحنه نبردهای خونین تبدیل نمودند.

مدت ها طول كشید تا دولتی باثبات در عراق سر كار آمد و توانست امنیت و آرامش نسبی را به این كشور بازگرداند؛ در نهایت، آنچه نصیب ایالات متحده شد، شكستی سیاسی در عراق بود كه به بهای ده ها میلیاردها دلار هزینه و هزاران كشته به دست می آمد.

** سوریه امروز

وضعیت سوریه، از نظر پراكندگی قومی و مذهبی، بسیار پیچیده تر از عراق است. در عراق شیعیان، سنی ها و كردها، سه كانون اجتماعی مهم به شمار می روند. در سوریه، علاوه بر كردها كه برای خود هویتی غیر از عرب ها قائلند، خود عرب ها نیز دارای گروه بندی های متفاوتی هستند. از این منظر، سنی ها، اسماعیلیان، شیعیان، علویان، دروزی ها (شاخه ای از اسماعیلیان) و ارمنی های ارتودكس، هركدام هویت های قومی مستقلی دارند.

نكته مهم دیگر این است كه در سوریه، گروه های قومی و مذهبی، به صورت خوشه ای و در مناطق جغرافیایی خاص زندگی می كنند. برای مثال، 40 درصد از سنی ها، شهرنشین هستند و از میان این افراد، 80 درصد تنها در پنج شهر بزرگ سوریه اقامت دارند. بیشتر علویان در شمال غربی سوریه ساكنند. حدود 90 درصد از ساكنان جبل العرب، دروزی هستند. مورخان، این گسست اجتماعی را به سیاست های فرانسه در زمان استعمار سوریه نسبت می دهند.

این اعتبار را باید به دولت بشار اسد داد كه با وجود علوی بودن، هرگز در مسیر تقویت یكجانبه علویان گام بر نداشته است؛ چنانكه امروز، جامعه سنی در سوریه، جامعه ای به نسبت متمول و شهرنشین و اجتماع علویان، اجتماعی روستایی و كم درآمدتر است.

اگر ثبات در سوریه زیر سوال برود، با توجه به منافع مشخص و مستقلی كه 'تركیه'، 'كشورهای عرب حاشیه خلیج فارس' و 'اروپا و آمریكا' از سه منظر متفاوت در سوریه دنبال می كنند، احتمال بالا گرفتن آتش جنگ های قومی، صد در صد بیشتر از عراق خواهد بود.

تجربه گزنده آمریكا در عراق، به همراه دیگر تجربه های تلخ آمریكا در گذشته، سبب شده كه امروز، واشنگتن در ارتباط با سوریه با موانعی مواجه باشد. شكی نیست كه سرنگونی یكی از بزرگترین حامیان مقاومت و انتفاضه در منطقه، جزو آرزوهای بزرگ هر دو حزب حاكم آمریكاست. رژیم صهیونیستی، متحد راهبردی آمریكا در منطقه خاورمیانه است و هر رویدادی كه به حفظ امنیت این رژیم كمك كند، در راستای منافع واشنگتن ارزیابی می شود.

تغییر حاكمیت سوریه و حذف یك متحد مسكو در منطقه، گامی بلند در مسیر تنگ تر كردن محاصره روس ها خواهد بود.

در مقابل، تصور اینكه آمریكا حاضر شود یك مخالف رژیم صهیونیستی را با یك مخالف دیگر این رژیم عوض كند خیال باطلی است. علاوه بر این، هر تنشی در منطقه كه به افزایش بهای نفت پیش از آبان ماه (زمان انتخابات ریاست جمهوری آمریكا) منجر شود، فاجعه ای برای حزب دموكرات و رییس جمهوری این كشور خواهد بود.

در چنین وضعیتی است كه واشنگتن درظاهر از حل سیاسی مناقشه پشتیبانی می كند و سازمان اطلاعات مركزی آمریكا (سیا) در عمل، پول و سلاح به دست 'مخالفان برگزیده سوریه' می رساند.

امروز، سوریه با وجود همه دشمنی هایی كه علیه این كشور می شود، می تواند در چارچوب اصلاحات در پیش گرفته شده نقش یك جامعه پیشرو در مردمسالاری را در میان كشورهای عربی ایفا كند.

دلیل اینكه مخالفان سوری و كشورهای حامی آنها دایما بر مخالفت با روند اصلاحات دولت تاكید می كنند، این است كه مجموعه ای از نیروهای تامین كننده اهداف كشورهای خارجی در سوریه استقرار یابد.

مسوولیت تاریخی ملت سوریه، مقاومت در برابر اهداف كشورهای غربی و همزمان، تلاش فعال در پیشبرد اصلاحات است.

مترجمام**9163**1415